Poprzednio...
Dzieciak ma artefakt?
Luke miał go przy sobie, kiedy zmarł. Młodszy go znalazł.
Zabij go! Musisz.
Są tu dobrzy ludzie. Spróbuj się zasymilować, a ci pomogą.
Zrobię, jak mówisz.
- Jeśli twoje wizje są związane... - Jeśli? Jestem inna niż ty.
Jestem kosmitką. I przez ciebie się tego boję.
Deszcz stali.
Deszcz stali!
Jedziemy!
Sukar!
Mała Wilczyco.
Musimy to zrobić...
dla dobra ogółu.
STRÓŻ PRAWA
Dzień dobry, Defiance.
Tu Alak Tarr. Słuchacie Raider Radio, stacji nadającej ze szczytu Łuku.
Właśnie słyszeliście ziemski cover Semma Cru.
A teraz Lokyulo Dwoken i kawałek na burzową noc na Casti.
Będzie padać.
Mamy pretekst, żeby tu zostać i się całować.
Pięknie pachniesz.
Mówi burmistrz Rosewater.
- Wiesz, czemu dzwonię. - Tak. Przesłuchałem album.
Chciałem potem zdezynfekować odtwarzacz.
Jestem burmistrzem, smarkaczu. Puść „Shiny Happy People” albo wylecisz.
I podaj pogodę.
- Olałeś panią burmistrz? - Była niemiła.
Odbyłam wczoraj dziwną rozmowę z twoją mamą.
Mówiła o rytualnej kąpieli.
Ach, tak.
To podobno ceremonia dla nowożeńców.
Głupi zwyczaj z rodzimej planety.
- Cała rodzina razem w wannie? - Wyższe liro wciąż to praktykują.
- Wiem, że brzmi to dziwnie. - Mamy być nago?
Nie!
Niezupełnie.
Kobiety mają biżuterię.
- Nie chciałeś mnie uprzedzić? - To tylko 20 minut.
Będzie dziwnie, ale poradzisz sobie.
Obiecuję.
Będzie niezła burza. Zabezpieczyłem dach szkoły.
Pani dyrektor z wdzięczności pocałowała mnie w usta.
Mam nadzieję, że to kobieta. Z Liberatami nigdy nie wiadomo.
Co robisz?
Spakowałaś skarpetki? Zrzędzisz, jak marzną ci stopy.
Jadę na Złe Ziemie. Sukar jest w niebezpieczeństwie.
Miałam wizję.
Jedziesz czy nie?
- Co jest, szefie? - Nic.
- Nicky. - Cześć, Rafe.
Wybacz tak wczesne odwiedziny.
Wiozłam wypieki więźniom z obozu Reverie,
- ale nagle padł mi wóz. - Mam to sprawdzić?
Nie. Skontaktowałam się z warsztatem.
Muszę gdzieś przeczekać tę okropną pogodę.
Rozgość się.
Dzień dobry, skarbie.
Nie mogę się połapać w tych całych wozach.
Zazwyczaj wozi mnie Birch.
Niestety jest u rodziny w Iowa.
Ma ośmioro rodzeństwa.
To nie rodzina, a wylęgarnia.
Alergia.
- Jered. - Robi się.
Zajmę się tym.
Pani Tarr.
Cóż za miła niespodzianka.
Myślałam, że przyszła pani odebrać pieniądze dla męża.
Nie ma go w mieście.
Przyszłam zamówić twoje usługi dla syna.
Chcę, aby wszystko przebiegło odpowiednio.
Jak pewnie słyszałaś, syn żeni się z Christie McCawley.
Tak.
Chcę, żeby poznał ekscentryczne potrzeby ziemskich kobiet.
Kochanie się z wami jest niezwykle skomplikowane.
Wcale nie.
A punkt G? To jedna z głównych stref erogennych,
a wasi naukowcy dopiero po latach potwierdzili jego istnienie.
To nic trudnego, jak się wie, co się robi.
Dlatego Alak cię potrzebuje.
Kiedy Christie opowie ojcu o nocy poślubnej,
on zrozumie, że córka wyszła za najwyższego...
Śmiejesz się ze mnie.
Żadna ludzka dziewczyna nie opowie ojcu o nocy poślubnej,
- zwłaszcza Rafe'owi. - Uraziłaś mnie.
Musi pani przyznać, że to zabawne.
Kastitjanie mawiają: „Jakim się wydaje, takim jest”.
Traktując mnie jak idiotkę, sprawiasz, że nią jestem. A to nieprawda.
Proszę zaczekać.
Proszę.
Przepraszam.
Zaskoczyła mnie pani.
Myślisz, że takiej kobiecie jak ja łatwo jest tu przychodzić?
Nie chciałam pani urazić, więc nie dam pani odejść w złości.
Postawię pani drinka.
Nadchodzi burza.
- Nie mam czasu. - Tylko jednego.
Porozmawiamy o Alaku.
Zapraszam.
Widziałam te góry w wizji.
Jesteśmy blisko.
Nie szukamy kłopotów.
To nie wasze miejsce.
Nie teraz.
Mała Wilczyca.
Wiedziałem, że przyjdziesz.
Sukar nie żyje.
Jak?
Niebo się rozstąpiło i go zabrało.
- Przykro mi. - Szykujemy rytuał zatonięcia.
Czuj się zaproszona.
Ale twój człowiek musi odejść.
Nolan, spójrz.
Niebo go zabrało. Czyli burza.
- Deszcz stali. - Tak.
W mieście myślą, że to zwykła burza.
- Musimy ich ostrzec. Chodź. - Nie mogę.
Zostanę na rytuale zatonięcia.
Wróć po mnie po burzy.
Poradzę sobie.
Mała Wilczyca jest z nami bezpieczna.
Masz moje słowo.
Uważaj na siebie.
Sukar nas opuścił.
Jego dusza dołączyła do Irzu.
Jego ciało się rozpłynie.
A kości przyozdobią to miejsce.
Ale on będzie żył
w naszych umysłach
i sercach.
Niech jego dobytek go poprzedzi.
Ten wywar go oczyści.
Jego kości zostaną zachowane,
a trzy żywioły jego ciała
zwrócone będą naturze.
Przez to ciało płynie droga...
do Irzu.
- Musimy o tym rozmawiać? - Inaczej cię nie wypuszczę.
Posłuchaj.
Ludzie za dużo myślą. O wszystko się martwicie.
- Za bardzo skupiacie się na ciele. - Kastitjanie są lepsi?
Nie chcesz rytuału, powiedz to moim rodzicom.
Ty im powiedz.
Ty pogadaj z rodzicami,
a ja zapodam fajne kawałki.
- Tak? - Mamy sytuację awaryjną.
Przełącz mnie na antenę.
- Gotowe. -Tu stróż prawa Nolan.
Burza nadciągająca nad Defiance to deszcz stali.
Jeśli ktoś nigdy go nie doświadczył,
niech spodziewa się spadających odłamków
ze statków dryfujących w Pasie Ark.
Nie da się przewidzieć, gdzie i kiedy nastąpi nawałnica.
Odłamki metalu mogą przeciąć skórę i ubranie.
Zostańcie w domach.
Lambert, zorganizuj schrony w świątyni.
- Tak jest. - Tommy, zbierz zespół
do nagłych napraw.
Irzu nam go zwrócił.
Ślepy jesteś?
To klątwa.
Wywar topi ciało.
To nie nasz Sukar.
- To niemożliwe. - Ta planeta jest niemożliwa.
Mała Wilczyco.
Droga Irzu płynie przez nas oboje. Mamy zadanie.
Musimy działać szybko. Chodź ze mną.
- Nie mogę czekać. Pójdę sam. - Dokąd idziesz?
- Do Defiance. -Shtako.
Dawaj.
Nie boję się deszczu.
Jestem twardzielem!
Hej!
Quentin. Jak alergia?
Co się dzieje?
- Mój wóz się zepsuł. - Nie mów mi o tym.
W porządku.
Szukam Bircha.
Więc nie jest w Iowa.
Kiedy ostatnio go widziałam,
zamierzał się do was włamać.
Miał ciekawą teorię.
Sądził, że Luke, pokój jego duszy,
był zamieszany w atak Wolgów.
Że współpracował z Benem Darisem.
Chciał poszukać dowodów.
Kiedy nie wrócił, poczułam niepokój.
Niezłe masz jaja.
W twoich ustach to komplement.
Gdyby ktoś się tu włamał, wiedziałbym o tym.
Nie wątpię.
Gdybym miała zgadywać, powiedziałabym, że spotkałeś Bircha
i go zabiłeś.
Rozchmurz się.
To był żart.
Ale masz minę.
Naprawdę...
Mogłabym się gdzieś położyć
na krótką chwilkę?
W szwalni Pilar, na górze.
Wiesz, gdzie to jest.
Oczywiście.
Co robisz? Stój!
- Bierz kable. - Nie rozumiem.
Rób, co każę!
Wynocha z mojego sklepu!
Sukar!
Nie.
Proszę, nie!
Niech nie wchodzą mi w drogę.
Owiń i przytrzymaj. Wezwę stróża prawa.
Nie!
- Hej! - Nie!
Nie możesz atakować ludzi. Sprowadzę Nolana.
To dla nas test wiary. Nie bez powodu poszłaś za mną.
Muszę cię pilnować.
Do wozu!
Czemu przyszłaś dziś do lasu?
Miałam wizję. Byłeś w niebezpieczeństwie.
Też miałem ten sen.
Ukazałaś mi się przed śmiercią.
- Jak to możliwe? - Twoje wizje się spełniają.
Widziałaś, jak zmartwychwstałem. Moje rany się zagoiły.
Wciąż nie wierzysz w Irzu?
W końcu znalazłaś innego wybrańca.
Nie jesteś już sama.
Mamy misję.
Pytanie brzmi:
czy zaakceptujesz, że jest ona święta?
Uwierzysz, że zostałaś wybrana?
Że jesteś wyjątkowa?
Chodź, Mała Wilczyco.
Pomożesz mi uniknąć kłopotów.
Staruszka wie.
O wszystkim.
Wiesz, co musisz zrobić.
- Nie. - Daj spokój.
Jak z Birchem.
- Uduś ją. - Nie!
Co stało się z Birchem? Mów prawdę.
- Włamał się. Szukał tamtej rzeczy. - Którą wyrzuciłeś?
- Wyrzuciłeś ją, prawda? - Powiedz, że tak.
Tak. Wyrzuciłem.
Birch był pewien, że tu jest. Zaatakował mnie.
Broniłem się.
Nie planowałem tego.
- Co z nim zrobiłeś? - Dół Dantego.
Nikt go nie znajdzie.
Wyszorowałem salon.
Co z Nicky?
Nie ma dowodów. Jesteśmy bezpieczni.
Sukinsyn się tu włamał.
Twoja siostra mogła tu być i ucierpieć.
Mężczyzna broni domu i rodziny.
Jestem z ciebie dumny.
Tu Raider Radio. Nadajemy ze szczytu Łuku
w samym środku deszczu stali.
Zwolnijmy trochę przy starym, ziemskim jazzie.
To kawałek Ziemianina Artiego Winstona,
nagrany w Las Vegas, zanim stało się więzieniem.
Oby był bezpieczny.
Łuk przetrwał terraformery. Nie ma się o co martwić.
- Nie masz dzieci. - Jest dorosły.
- To malec. - Bierze ślub.
Wystarczy.
To naprawdę był taki zły pomysł?
Christie nie chce, żeby narzeczony spał z prostytutką.
Chcę, żeby Alak był szczęśliwy.
Odkąd tu siedzimy, mówisz o Dataku, Alaku...
ale nie o sobie.
Nie zrozum mnie źle.
Kocham moje życie.
Kocham obu moich chłopców.
Ale?
Czasem czuję, jakbym żyła, żeby im służyć.
Też mam pragnienia.
Kiedy ostatnio zrobiłaś coś dla siebie?
Na rodzimej planecie.
Byłam dobra w...
- Nieważne. - Powiedz.
Najlepiej oddaje to słowo „poezja”.
- Pisałaś wiersze? - U nas wygłasza się je lub śpiewa.
Jak piosenkarka, aktorka.
Miałam nawet grupkę fanów.
- Ale... - Co?
Ojciec wyraził dezaprobatę.
Mogę jeden usłyszeć?
- Żadnego nie pamiętam. - To napisz nowy.
Zrób coś nie dla Dataka czy Alaka.
Tylko dla ciebie.
Chcesz zatańczyć?
- Mogę kolejnego drinka? - Oczywiście.
Miasto zabezpieczone. Sprawdźmy, czy nikt się nie błąka.
- Tommy! - Tommy?
Wybrałem złą trasę.
- Jest bardzo źle? - Yewll cię załata.
Tommy?
Trzymam cię.
Yewll?
Yewll!
Gdzie ona jest?
Yewll?
Yewll.
Deszcz cię złapał?
- Sukar mnie zaatakował. - Sukar?
Zniszczył mój sprzęt. Próbowałam go powstrzymać.
To na pewno on? Podobno nie żyje.
Nieźle mi dowalił, jak na martwego.
Przynieś tlen. Ściskaj co pięć sekund.
Odłamek wyszedł na wylot.
Twoja Iratjanka z nim była.
Opatrzyła mnie.
Irisa z nim była? Czemu go nie powstrzymała?
- Czemu? - Nie czuję pulsu. Resuscytacja.
- Wyjdzie z tego? - Jak dopisze mu szczęście.
Skoro deszcz zelżał, mogę ruszać.
Wóz powinien już działać.
Niesamowite, prawda?
Zabierasz pamiątkę?
To?
Tak.
Znalazłam na tej poduszce plamę.
- Wygląda prawie jak krew. - Dość tego.
Wynocha.
Wiem, czyja to krew. Coś mu się stało.
Chcę wiedzieć co.
Masz rację. Birch nie żyje.
Nie lubię włamywaczy.
Postrzeliłem go w głowę i klatkę piersiową.
Tak postępuję z ludźmi, którzy grożą mojej rodzinie.
Myślałam, że go zabiłeś.
Ale gdybyś to zrobił, nie przyznałbyś się,
chyba że chroniłbyś rodzinę.
- Quentin, jeśli chcesz wiedzieć... - Milcz!
...co się stało z mamą, przyjdź do mnie.
Wróć tu, a to ciebie pochowam!
Spójrz.
Zraniłam się w palec.
Mogę prosić o plaster? Nie?
Nieważne.
O co chodziło z mamą?
Nicolette to stara suka, która szuka kłopotów.
Nie zbliżaj się do niej.
Słyszysz?
Tak.
Deszcz się uspokoił.
Idę do domu.
Zaczekaj.
Powiem rodzicom, że rezygnujemy z rytuału.
Wezmę to całkowicie na siebie.
Dziękuję.
Tata to zaakceptuje.
A mama?
- Co? - Wynocha!
- Pani burmistrz... - Bo ucierpicie.
Dobra.
Oddycha samodzielnie.
- To dobrze. - Wróćmy do początku.
- To na pewno był Sukar? - Tak. Była z nim Irisa.
- Jest jego zakładniczką. - Nie sądzę.
Musimy wiedzieć, co planuje. Co zabrał?
- Interfejs mózgu arki. - Co?
Sporo sprzętu pozyskałam z deszczów ark.
Moduł, który ukradł, pozwala mi komunikować się ze sprzętem.
Nawiąże połączenie z Arką na orbicie?
Ma za mało mocy.
Posłuchaj.
- Nic nie słyszę. - O to chodzi.
Cisza.
Czy twój sprzęt da się podpiąć do sprzętu radiowego?
- I wzmocnić sygnał? - Tak.
Jest tam potężny nadajnik.
Łuk to dobra antena.
Jeśli Sukar wysyła w kosmos sygnał,
jest tam coś, co może go odebrać.
- Shtako. - Co jest?
Deszcz niesie ze sobą fragment Arki.
Sukar chce połączyć się z systemem napędowym statku.
Uruchomił silniki sterujące.
- Po co? - Nie wiem.
Ale statek leci prosto na Defiance.
Jeśli uderzy, wszyscy zginiemy.
STRÓŻ PRAWA
- Ostatnie poprawki. - Co teraz?
Czekamy. Jak nadejdzie pora, wciśniemy przycisk.
- Odsuń się od sprzętu. - Opuść broń.
Nie ma takiej opcji.
Chce zrzucić na Defiance wielki kawał Arki.
To prawda?
Nie wiem.
Irzu to przewodnik. Jego droga przez nas płynie.
Jeśli chce zniszczyć Defiance, to dla większego dobra.
- Już czas. - Stój!
- Nie! - Nolan!
To ostrzeżenie.
Następna trafi w głowę.
Przestańcie!
Będziesz tak stać?
Na stole jest drut. Zwiąż go!
No już!
- On chce nas zabić. - Nie wierzę ci.
Zwiąż mu ręce.
Nie!
Płynie przez nas oboje.
- Co robisz? - Kończę to.
Nie pozwolę ci na to.
Zastrzel mnie, jeśli musisz.
On wierzył. I ja też.
Zmienia kurs.
Sukar uratował Defiance, a ty go zabiłeś.
- Przykro mi. - Zabiłeś go!
- Obudzi się? - Nie. Jest w śpiączce.
To co tu robię?
Yewll wie, co kierowało Sukarem.
Musisz to zrozumieć.
To nie był iratjański bóg,
tylko masa tak zwanych nanorobotów.
W czasie deszczu stali odłamek mózgu Arki trafił w Sukara.
Odłamek ten wiedział, że statek wypadł z orbity
i zderzy się z miastem.
Postępował zgodnie z rozkazem. Chronił Wotan.
Jego jedynym narzędziem było ciało Sukara.
Mózg wysłał nanoroboty, żeby naprawiły tkankę
- i ochroniły miasto. - Roboty?
Skoro potrafią naprawić tkankę, może go uratują.
Dezaktywowały się po uratowaniu miasta.
Muszę cię przygotować.
Mózg Sukara został wyłączony. Ma złamany kręgosłup.
Zaakceptuj to, że odszedł.
Skoro jesteś taka mądra, to skąd moje wizje?
Nie wywoływała ich iratjańska Baba Jaga.
Yewll...
nie tak ostro.
Musimy myśleć o Sukarze.
Yewll ma środki, które pomogą mu odejść drogą Irzu.
Nie wierzysz w jego boga. W nic nie wierzysz.
Jeśli go dotkniecie, potnę was. Zrozumiano?
Zrozumiano?
Damy ci trochę czasu.
To miłe.
Herbata?
Tajemnica.
Coś tylko dla mnie.
Dziękuję.
Wyobrażasz sobie,
co by było, gdyby Datak nas widział?
Posłuchaj mnie, Kenya.
Jeśli mąż się o nas dowie,
zabije nas bez wahania ani litości.
Jego strata. Dostałby dwie w cenie jednej.
Chodź tu.
Płynie przez nas oboje.
Opiekuj się nim.
Zawsze, Mała Wilczyco.
Tekst polski: Kinga Stańdo